Κυριακή, 26 Σεπτεμβρίου 2010

ΤΕΛΟΣ ΣΤΙΣ ΔΩΡΕΑΝ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΠΟΡΟΥΣ ΣΥΜΒΕΒΛΗΜΕΝΟΥΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΝΟΙΑ ΕΒΑΛΑΝ ΑΠΟ ΤΗ 1 ΙΟΥΛΙΟΥ ΤΑ ΚΤΕΛ ΚΑΙ Ο ΟΑΣΘ.

image

Οι 27.000 δικαιούχοι του ειδικού πάσο στον νομό Θεσσαλονίκης που κάνουν χρήση της αστικής και υπεραστικής συγκοινωνίας καλούνται πλέον να πληρώσουν κανονικά το εισιτήριό τους, καθώς οι δύο φορείς έχουν να πληρωθούν την επιδότησή τους από το τελευταίο εξάμηνο του 2008, ποσό που αγγίζει σήμερα τα 19 εκατ. ευρώ.

Οι δικαιούχοι των πάσο για τον ΟΑΣΘ και τα ΚΤΕΛ αιφνιδιάστηκαν δυσάρεστα την περασμένη Πέμπτη (1 Ιουλίου), όταν επιβιβαζόμενοι στα λεωφορεία τούς ζητήθηκε από τους ελεγκτές να κόψουν κανονικό εισιτήριο, λέγοντας τους ότι πλέον τα πάσο δεν γίνονταν δεκτά. Η εξέλιξη αυτή πυροδότησε μεγάλες αντιδράσεις από την πλευρά των άπορων οικογενειών και των αναπήρων, που έσπευσαν στα γραφεία της διεύθυνσης Πρόνοιας της νομαρχίας Θεσσαλονίκης ζητώντας εξηγήσεις.
Η αντινομάρχης Πρόνοιας Έφη Βασιλειάδου μίλησε για τραγική εξέλιξη σε βάρος φτωχών και ανήμπορων πολιτών, οι οποίοι πέφτουν θύματα της οικονομικής κρίσης.

“Οι δικαιούχοι αυτών των πάσο για τις δωρεάν μετακινήσεις στα λεωφορεία του ΟΑΣΘ και για την έκπτωση του 50% στα ΚΤΕΛ είναι 27.000 άτομα στον νομό Θεσσαλονίκης”, τόνισε η κ. Βασιλειάδου και πρόσθεσε ότι πρόκειται για άπορους και ενδεείς πολίτες, όπως και για ανθρώπους με πολλαπλές αναπηρίες, που κρίνονται από ειδική επιτροπή, για να λάβουν το ειδικό πάσο. Η αντινομάρχης ανέφερε ότι τις τελευταίες ημέρες οι διαμαρτυρόμενοι πολίτες που πλήττονται από το μέτρο συρρέουν καθημερινά στα γραφεία της Πρόνοιας, “αλλά δυστυχώς δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε για αυτό, ούτε να τους δώσουμε σαφή απάντηση πότε θα αλλάξει, αν αλλάξει, η κατάσταση”.

Η αντινομάρχης Πρόνοιας ανέφερε ότι με την άρνησή τους να δεχθούν την ισχύ των πάσο τα ΚΤΕΛ και ο ΟΑΣΘ ασκούν πίεση προς το υπουργείο Οικονομικών, για να πάρουν τα λεφτά της επιδότησής τους. “Αντιλαμβάνομαι ότι πρέπει να πληρωθούν οι δύο φορείς, οι οποίοι από όσο ξέρω έχουν να πάρουν χρήματα από το 2009. Όμως το υπουργείο πρέπει να βρει τρόπο για αυτούς τους ανθρώπους και όχι να βάζει χέρι σε ενδεείς και ανήμπορους πολίτες”, υπογράμμισε.

Η ίδια εξήγησε ότι η τελευταία θεώρηση στα πάσο έγινε τον Σεπτέμβριο του 2009 και λήγει κανονικά τον προσεχή Σεπτέμβριο. Παρ’ όλα αυτά ο ΟΑΣΘ και τα ΚΤΕΛ αποφάσισαν να μην τα κάνουν δεκτά από τη 1 Ιουλίου εξαιτίας των συσσωρευμένων χρεών. Η αντινομάρχης μάλλον δεν ευελπιστεί πως η κατάσταση θα αλλάξει, καθώς όπως είπε σε επικοινωνία που η διοίκηση της Πρόνοιας είχε με την ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών έλαβε την αόριστη απάντηση “σε κανέναν μήνα θα δούμε τι μπορεί να γίνει...”

Πέμπτη, 23 Σεπτεμβρίου 2010

ΜΙΑ ΟΜΙΛΙΑ του κ. ΑΝΤΩΝΗ ΡΕΛΛΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΚΦΩΝΗΘΗΚΕ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΣΥΖΗΤΗΘΕΙ

Ο Αντώνης Ρέλλας υπήρξε επί τρία συνεχή έτη Ειδικός Σύμβουλος του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ και Αναπηρία «Emotion Pictures» αλλά και βασικός εμπνευστής του.Τον Ιούνιο του 2010 παραιτήθηκε από την Οργανωτική Ομάδα «θεσμού» για λόγους προσωπικών διαφωνιών. Παρότι προσεκλήθη από την Καλλιτεχνική Διευθύντρια του Φεστιβάλ να χαιρετήσει στην εκδήλωση, που έλαβε χώρα στο Μουσείο Μπενάκη στις 13 Σεπτεμβρίου 2010, δεν του επετράπη ποτέ να εκφωνήσει το κείμενο, που είχε ετοιμάσει για αυτόν τον σκοπό:  

ΟΜΙΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ EMOTION PICTURES

Την  σημερινή εκδήλωση μπορούμε να την αποτυπώσουμε επιλεγέντας ανάμεσα σε  δύο οπτικές γωνίες. Είτε ως μελαγχολική εκδήλωση αποχαιρετισμού στο φεστιβάλ “ντοκιμαντέρ και αναπηρία” EMOTION PICTURES, είτε ως εορταστική εκδήλωση που νοηματοδοτεί την πεποίθηση για μιά επανεκκίνηση απαλλαγμένη από τα βαρίδια και τις δυσκολίες του παρελθόντος. Βρισκόμαστε σε σημείο καμπής, έτσι τουλάχιστον αντιλαμβανόμαστε αυτήν την συγκυρία οι καλλιτέχνες με αναπηρία και ευρύτερα όσοι εργαστήκαμε και βρεθήκαμε κοντά στο φεστιβάλ από την μέρα της γέννησής του ως σήμερα. Για να γίνει κατανοητή η καμπή σε όσους έχουν  την ευθύνη λήψης αποφάσεων σε τούτη την χώρα, είναι απαραίτητη μιά μικρή αναδρομή. Αρχής γενομένης από την γέννηση του θεσμού τον Ιούνιο του 2006 κατά την διάρκεια συνεδρίου με θέμα “ΑμεΑ και ΜΜΕ” που διοργάνωσε η Γενική Γραμματεία Επικοινωνίας και Ενημέρωσης .

Το φεστιβάλ EMOTION PICTURES, λοιπόν, προέκυψε από τις τοποθετήσεις και παρεμβάσεις  των Α.με.Α,  αποφασίστηκε και ανακοινώθηκε από τον Θ. Ρουσόπουλο το 2006 ώστε να στηρίξει την προσπάθεια ορθής απεικόνισης του κοινωνικού ρόλου των ανθρώπων με αναπηρία και να συμβάλλει στην απενοχοποιημένη προσέγγιση της αναπηρίας από την μάλλον φοβική στην πλειοψηφία της ελληνική κοινωνία .

Ο στόχος ήταν κάτι παραπάνω από ουσιώδης, δυστυχώς όμως αυτοί που τον διατύπωσαν είχαν κατά νου μόνο το επικοινωνιακό και διόλου το κοινωνικό αποτέλεσμα. Με μιά κουβέντα, αυτό που συγκρούστηκε όλα τα χρόνια διεξαγωγής του φεστιβάλ (2007 – 2008 – 2009)  ήταν από την μία η ουσία και από την άλλη η επικοινωνία, από την μία η έμπνευση και η δημιουργικότητα και από την άλλη ο πατερναλισμός και η εκμετάλλευση. Σε απλά ελληνικά, οι τότε κυβερνώντες άγχονταν να εκμεταλλευτούν με κάθε τρόπο το φεστιβάλ προς επικοινωνιακό όφελός τους, ενώ οι συντελεστές, οι δημιουργοί και οι άνθρωποι με αναπηρία μάχονταν να το αξιοποιήσουν προς όφελος της κοινωνίας.

Τα παραδείγματα που αναδεικνύουν την διαρκή μάχη της τριετίας είναι πολλά, με γεύσεις είτε πικρές σκέτες είτε πικροχιουμοριστικές. Οι άνθρωποι της διοργανώτριας γενικής γραμματείας ενημέρωσης/επικοινωνίας ήταν απόντες καθ’ όλη την διάρκεια της χρονιάς, πλην ενός δεκαλέπτου κατά την διάρκεια των τελετών έναρξης/λήξης .

Εμφανίζονταν με τα κινητά στο χέρι, γεμάτοι άγχος στα όρια του πανικού προσπαθούσαν να βεβαιωθούν για την ακριβή ώρα άφιξης του κάθε επισήμου, απομάκρυναν τους άναυδους εργαζόμενους για το φεστιβάλ άρον άρον, λάμβαναν θέσεις για να υποδεχτούν τους υψηλούς προσκεκλημένους, τους υποδέχονταν κατόπιν με χίλιες περιποιήσεις ως καλοί οικοδεσπότες και έπειτα ... καπνός! Για να ξαναεμφανιστούν την επόμενη χρονιά την ίδια ακριβώς μέρα και ώρα.

Στο ενδιάμεσο; Μοναδικό μέλημα της ΓΓΕ – ΓΓΕ ήταν η αναγραφή της σε όλα τα έντυπα του φεστιβάλ ως διοργανώτριας. Αλλά και οι λόγοι/λιβανιστήρια προς την εξουσία σε καθεμιά από τις εκδηλώσεις που συμπεριλάμβαναν προβολές ντοκιμαντέρ από το EMOTION PICTURES. Όλα για το φαίνεσθαι ...

Προς τρανή απόδειξη των όσων λέω, μόλις προχθές ο πρώην υπουργός επικρατείας, εμφανίστηκε στα ΜΜΕ προσπαθώντας να εκμεταλλευτεί την φετινή συρρίκνωση του θεσμού. Ο υπουργός που έφερε την πολιτική ευθύνη για όσα τραγελαφικά όρισα προηγουμένως “ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ, ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΓΙΑ ΠΡΟΟΔΟ” που συνιστά το διαλεκτικό αντίθετο της εκμετάλλευσης. Και επί τη ευκαιρία, να διαμηνύσουμε από δω στον πρώην υπουργό ότι τα θέματα αναπηρίας και ο χώρος των ανθρώπων με αναπηρία δεν είναι εύκολα θέματα και εύκολος χώρος προς εκμετάλλευση. Ακόμα και οι κάποιοι επιτήδειοι που κερδοσκόπησαν από την υπόθεση του PRISMA + θέλω να πιστεύω ότι σύντομα θα κληθούν για να λογοδοτήσουν .

Σε ότι δε αφορά τις εκδηλώσεις “προβολής και επικοινωνίας” που η ΓΓΕ – ΓΓΕ διοργάνωνε κατά κανόνα σε φιλικούς της τότε εξουσίας δήμους; Μιά παρέλαση φιλάνθρωπων κυρίων και κυριών, με θεσμικό μανδύα ενδεδυμένων, φλυαρούντων για ευγενείς προθέσεις που ουδέποτε θα πραγματοποιούνταν. Η απολαυστικότερη όλων έγινε στην συμπρωτεύουσα. Όταν παριστάμενη με απώλεια ακοής απαίτησε ευγενικά να υπάρξει αργότερος ρυθμός στις ομιλίες ώστε η διερμηνέας ΕΝΓ να μπορεί να διερμηνεύσει σωστά, φοβούμενοι οι διοργανωτές ότι η επικοινωνιακή γιορτή απειλείται , σχεδόν την απέβαλλαν από την αίθουσα!

Στον αντίποδα των παραπάνω μιά μικρή ομάδα ανθρώπων προσπαθούσε επί τρία χρόνια να αναδείξει την ουσία. Ο καθένας όπως και όσο μπορούσε. Η καλλιτεχνική διευθύντρια καταβάλλοντας “από την τσέπη της” αξιοσέβαστα ποσά για να καλύπτει ουσιαστικές ανάγκες του φεστιβάλ που χρόνο με τον χρόνο μεγάλωναν, μιάς και τo budget  της διοργανώτριας έθετε σε προτεραιότητα το επικοινωνιακό μέρος (κέτεριγκ και φανταχτερές προσκλήσεις ,ακαλαίσθητα βραβεία και όλα αυτά σημειωτέον υπερκοστολογημένα).

Τα μέλη της ανά έτος κριτικής επιτροπής, μελετώντας ώρες ατελείωτες το προερχόμενο απ’ όλο τον κόσμο πλούσιο υλικό και αξιολογώντας θαυμάσιες δημιουργίες σημαντικότατων καλλιτεχνών. Οι δημιουργοί, τέλος, η κυρίαρχη πρώτη ύλη – κυρίαρχος λόγος ύπαρξης του θεσμού, προσφέροντας το είναι της δημιουργικότητάς τους, ασκούμενοι σε δύσκολες διεισδυτικές ματιές στην κοινωνική συνθήκη της αναπηρίας. Υπήρξαν και άλλοι ακόμα που στήριξαν αυτά τα χρόνια την μάχη της ουσίας έναντι της επικοινωνίας, του πολιτισμού έναντι της εκμετάλλευσης και της προπαγάνδας. Νιώθω την ανάγκη μιάς ιδιαίτερης μνείας στον φίλο δημοσιογράφο Αντώνη Σκορδίλη, που επιμελήθηκε πέρυσι και συντόνισε αφιέρωμα με θέμα τον αυτισμό αμέσως μετά την προβολή αντίστοιχων ντοκιμαντέρ.

Το υλικό που παρήχθη από τις τοποθετήσεις των εκλεκτών ομιλητών, είχε και έχει τις προδιαγραφές να αποτελέσει εκπαιδευτικό υλικό για τα σχολεία της χώρας μας. Αυτή άλλωστε ήταν και η εν δυνάμει ουσία του αφιερώματος, που δυστυχώς δεν προχώρησε. Ο φίλος Σκορδίλης, σημειωτέον, επιμένοντας στην ουσία και αρνούμενος την επέλαση των απαίδευτων (δικές του οι λέξεις) εξωθήθηκε σε αποχώρηση από τα ελληνικά ΜΜΕ πρόσφατα.

Σημείο των καιρών;;

Δεν θέλω να το δεχτώ, αρνούμαι να συμβιβαστώ με την ιδέα ότι η προοδευτική οπτική απέναντι στα θέματα αναπηρίας και το ζητούμενο της δικαιωματικής προσέγγισης των ανθρώπων με αναπηρία έχουν εκπνεύσει σε τούτη δω την χώρα. Αντίθετα, θέλω να πιστεύω ότι η μάχη ουσίας και επικοινωνίας που την εναρκτήρια τριετία του φεστιβάλ δόθηκε με την ισορροπία να γέρνει υπέρ της δεύτερης συντριπτικά, μπορεί και πρέπει να δοθεί πλέον με καλύτερους όρους. Δεν είμαι αιθεροβάμονας, γνωρίζω ότι η επικοινωνία ενδιαφέρει και θα ενδιαφέρει την εξουσία , την κάθε εξουσία. Γνωρίζω όμως επίσης, ότι αυτό που διαχωρίζει στους καιρούς μας την προοδευτική από την αντιδραστική εξουσία, είναι ότι η πρώτη αναζητά φόρμες επικοινωνίας που εμπεριέχουν και αναδεικνύουν την ουσία, ενώ η δεύτερη θεωρεί την ουσία διαλεκτικό αντίθετο της επικοινωνίας. Και σε ότι αφορά το συγκεκριμένο φεστιβάλ, η ουσία είναι μπόλικη, είναι καινοτόμος, είναι διαλεχτή.
Προσδοκώντας  ότι οι νυν κυβερνώντες δεν αρνούνται την ουσία αλλά αντιθέτως την διεκδικούν και αποζητούν, σε ότι αφορά το EMOTION PICTURES οι δρόμοι προς αυτήν είναι συγκεκριμένοι. Προκύπτουν ως αυτονόητο σχεδόν συμπέρασμα της τριετούς πορείας του φεστιβάλ όπου η εξάρτηση και η επικοινωνιακή εκμετάλλευση είχαν τον πρώτο λόγο.

Εντελώς περιεκτικά :

Πρώτος δρόμος είναι η θεσμοποίηση του φεστιβάλ. Το EMOTION PICTURES  πρέπει να γίνει επίσημη διοργάνωση του υπουργείου πολιτισμού.

Δεύτερος δρόμος είναι η ισχύς και σε ότι αφορά το φεστιβάλ της απαράβατης για το διεθνές και ελληνικό αναπηρικό κίνημα αρχής ΤΙΠΟΤΕ ΓΙΑ ΕΜΑΣ ΧΩΡΙΣ ΕΜΑΣ. Τούτο σημαίνει ότι , σε ότι αφορά το επικοινωνιακό κομμάτι του EMOTION PICTURES - δηλαδή την μεγαλύτερη δυνατή διάχυση στην ελληνική κοινωνία των προοδευτικών σημαινόντων του - λόγο στον σχεδιασμό πρέπει να έχουν και οι υπηρετούντες διαχρονικά την κοινωνική και επικοινωνιακή ατζέντα της αναπηρίας και επ’ ουδενί οι υπηρετούντες επικοινωνιακά την (όποια) εξουσία.

Τρίτος δρόμος είναι η αξιοποίηση του πλούσιου υλικού που έχει μεσ’ την τριετία δημιουργηθεί, η σοβαρή και μελετημένη διάχυσή του στο ελληνικό σχολείο, πανεπιστήμιο, στην ελληνική οικογένεια, στην ελληνική κοινωνία. Κάποια πράγματα έχουν γίνει και μεσ’ την περίοδο 2007 – 2010 , πλέον όμως πρέπει να υπάρξει στρατηγική και σχέδιο ώστε να εξασφαλίζονται οι αρχές της αξιολόγησης, της αξιοπιστίας , της συνέχειας. Το πλούσιο υλικό του EMOTION PICTURES μπορεί και πρέπει να αποτελέσει την κινητήρια πρώτη ύλη για την επανέναρξη του φεστιβάλ με όρους πλέον ουσίας.

Πριν από 4 χρόνια τοποθετήθηκα απαιτώντας την δημιουργία θεσμού που θα λειτουργούσε ως αντίποδας στην κυρίαρχη άποψη αναφορικά με την ορθή απεικόνιση της συνθήκης της αναπηρίας. Σήμερα επιζητώ την συνέχιση του θεσμού με όρους ισοτιμίας και αξιοπρέπειας . Ο συνδυασμός των τριών δρόμων που περιεκτικά περιέγραψα είναι η έμπρακτη απόδειξη ότι η πολιτική επιλογή για το μέλλον του φεστιβάλ – που σήμερα είναι αιωρούμενο ανάμεσα στο χθες και το αύριο – θα είναι προοδευτική. Ο λόγος πλέον στον αρμόδιο υπουργό πολιτισμού.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΡΕΛΛΑΣ
Σκηνοθέτης – πολίτης με αναπηρία

Κυριακή, 12 Σεπτεμβρίου 2010

Θεσσαλονίκη: Δίχως τη Σχολή Τυφλών ξεκινά το νέο σχολικό έτος.

image

Φως στα σκοτάδια της γραφειοκρατίας, ώστε να λειτουργήσει η Σχολή Τυφλών, η μοναδική στη Βόρεια Ελλάδα για άτομα με προβλήματα όρασης, δίνεται τους τελευταίους μήνες από τους ενδιαφερόμενους. Έχουν κατέβει στους δρόμους, υπέβαλαν υπομνήματα, συναντήθηκαν με υπουργούς, αλλά το χρέος του ενός εκατομμυρίου ευρώ σε εργαζόμενους και προμηθευτές, εξακολουθεί, με αποτέλεσμα η Σχολή, λίγες μέρες πριν από την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς. Μέλη του Πανελληνίου Συνδέσμου Τυφλών-Περιφερειακή Ενωση Κεντρικής Μακεδονίας, συναντήθηκαν το πρωί με τους υφυπουργούς Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Χρήστο Αηδόνη και Μιχάλη Τιμοσίδη και τούς μετέφεραν τις αγωνίες και τους προβληματισμούς τους για το μέλλον της Σχολής.

Όπως είπε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η πρόεδρος του Συνδέσμου, Ελένη Καρυπίδου, οι υφυπουργοί υποσχέθηκαν να ενημερώσουν τον υπουργό Ανδρέα Λοβέρδο, προκειμένου να διευθετηθεί το θέμα. «Περιμένουμε άμεση αντίδραση γι΄ αυτό και τούς δώσαμε χρονικό περιθώριο μέχρι την προσεχή Δευτέρα, οπότε και ξεκινά η νέα σχολική χρονιά», επισήμανε η κ.Καρυπίδου, προειδοποιώντας για δυναμικές κινητοποιήσεις. Πάντως, την Παρασκευή 10/9/2010, στις 5 το απόγευμα, δεκάδες άνθρωποι με προβλήματα όρασης και οι οικογένειές τους κατέβηκαν για άλλη μια φορά στους δρόμους, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα της Ένωσης Τυφλών Βορείου Ελλάδος "Ο Λουδοβίκος Μπράιγ" και διεκδικώντας το αυτονόητο, το δικαίωμα στη μάθηση.

«Τον Ιούνιο, η τότε υφυπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Φώφη Γεννηματά, είχε δεσμευτεί ότι η Σχολή θα ανοίξει τον Σεπτέμβριο αλλά σήμερα το μέλλον είναι αβέβαιο για τους εργαζόμενους και τα παιδιά που θα παρακολουθούσαν τα προγράμματα» ανέφερε σε συνέντευξη τύπου η Ελένη Καρυπίδου, πρόεδρος του Πανελληνίου Συνδέσμου Τυφλών-Περιφερειακή Ένωση κεντρικής Μακεδονίας. Μάλιστα, ο Σύλλογος γονέων και κηδεμόνων μαθητών και μαθητριών της Σχολής Τυφλών βορείου Ελλάδος, με τη συνδρομή του Συλλόγου εργαζομένων του ιδρύματος, προχωρά σε κατάληψη του Ιδρύματος, τη Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου, ζητώντας την καταβολή των δεδουλευμένων των εργαζομένων, που παραμένουν απλήρωτοι επί 9 μήνες και την οριστική λύση για τη βιωσιμότητα του ιδρύματος. «Τα παιδιά και ιδίως όσα είναι από επαρχία, θα παραμείνουν δυστυχώς σπίτια τους μέχρι να γίνει η εκταμίευση των χρημάτων που απαιτούνται για τη λειτουργία του ιδρύματος, που υποστηρίζει περίπου 250 άτομα», ανέφερε ο Χρήστος Κεσόγλου από την Εθνική Συνομοσπονδία ατόμων με αναπηρία και Εθνική συνομοσπονδία τυφλών.

Η Σχολή Τυφλών

Το Ίδρυμα της Σχολής Τυφλών στη Θεσσαλονίκη παρέχει προγράμματα εκπαίδευσης, κατάρτισης, κοινωνικής προστασίας και ένταξης σε άτομα με προβλήματα όρασης. Σήμερα, λειτουργεί με τη νομική μορφή Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου και εξυπηρετεί, με τις εκπαιδευτικές και προνοιακές υπηρεσίες του, πάνω από 300 άτομα της μισής χώρας. Στον παραπάνω αριθμό περιλαμβάνονται, εκτός από τους εξωτερικούς και άτομα που διαμένουν ως οικότροφοι στη Σχολή, όπως και άτομα που έχασαν πρόσφατα την όρασή τους.

Η συνεχής υποχρηματοδότηση του Ιδρύματος, κυρίως μετά το 2003, έχει ως αποτέλεσμα την εκτόξευση του συνολικού ελλείμματος, στο ποσό του περίπου 1.000.000?. Στο παραπάνω ποσό περιλαμβάνονται ασφαλιστικές εισφορές, προμηθευτές καθώς επίσης και οι μισθοί των εργαζόμενων. Το Ίδρυμα, σύμφωνα με τους εργαζόμενους, βρίσκεται πλέον σε κατάσταση λειτουργικής αποδιοργάνωσης και οικονομικής ένδειας, λόγω της ανεπαρκούς χρηματοδότησης και της μη ένταξής του στο δημόσιο.

Σάββατο, 11 Σεπτεμβρίου 2010

Πώς να οργανώσετε ένα πρόγραμμα Ανεξάρτητης Διαβίωσης

image

Υπάρχουν πολλές παραλλαγές για την επιτυχημένη οργάνωση ενός προγράμματος ανεξάρτητης διαβίωσης. Το παρακάτω κείμενο δεν υποστηρίζει ότι προτείνει το μοναδικό τρόπο. Μην περιμένετε να απαντηθούν όλες οι ερωτήσεις και/ή οι πιθανότητες. Κάθε τοπική κοινωνία, κάθε ομάδα ανθρώπων με αναπηρία είναι διαφορετική. Τα ξεχωριστά προβλήματα που θα αντιμετωπίσετε θα τα λύσετε καλύτερα αν δουλέψετε σκληρά και με αφοσίωση και, όταν είναι απαραίτητο, με τεχνική βοήθεια από άλλα προγράμματα ή υπηρεσίες.

1. ΘΕΛΩ ΜΑΖΙ ΜΕ ΜΕΡΙΚΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ ΕΝΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΔΙΑΒΙΩΣΗΣ. ΠΩΣ ΘΑ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΜΕ;

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνετε είναι να οργανώσετε μια ομάδα, έναν πυρήνα ανθρώπων που θα αφιερώσουν το χρόνο τους και τις δεξιότητές τους στη δημιουργία του προγράμματος. Θα πρέπει να είναι μερικοί άνθρωποι με αναπηρία που γνωρίζονται μεταξύ τους. Θα κάνετε φιλικές συζητήσεις σχετικά με το πρόγραμμα και θα συμφωνήσετε στο να αφοσιωθείτε στο στόχο αυτό.

Βασική αρχή είναι ότι οι άνθρωποι με αναπηρία γνωρίζουν καλύτερα το τί υπηρεσίες χρειάζονται οι ίδιοι και τον τρόπο που αυτές πρέπει να τους παρέχονται. Διαφορετικά, όπως συμβαίνει συχνά, οι υπηρεσίες που απευθύνονται στους ανθρώπους με αναπηρία δεν είναι σωστά συντονισμένες και δεν καλύπτουν τις ανάγκες τους. Έτσι, η πλειοψηφία της αρχικής ομάδας πρέπει να είναι καταναλωτές με αναπηρία, ώστε οι αποφάσεις που θα ληφθούν να αντιπροσωπεύουν αληθινά τα συμφέροντα των εξυπηρετούμενων από το πρόγραμμα.

2. ΠΟΣΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ;

Ένας, τρεις, οκτώ, είκοσι ή και περισσότεροι έχουν ξεκινήσει προγράμματα. Εμείς προτείνουμε το ελάχιστο να είναι τρεις. Είναι προτιμότερο η αρχική ομάδα να είναι μεγαλύτερη, ώστε να υπάρχουν περισσότερα χρήματα και να μοιραστούν ευκολότερα διάφορες αρμοδιότητες. Ομάδες άνω των 20 ατόμων φαίνεται ότι τελματώνουν, γιατί δεν καταλήγουν σε ομοφωνία. Είναι απαραίτητο να οριστούν νωρίς οι επικεφαλής της ομάδας, ώστε να ξεκινήσει η δουλειά το συντομότερο δυνατόν.

3. ΠΟΙΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΑΡΧΙΚΗ ΟΜΑΔΑ;

Όλες οι κύριες αναπηρίες χρειάζεται να εκπροσωπούνται, ώστε να υπάρχει ευρύς σχεδιασμός. Η αρχική ομάδα μπορεί να θέλει να επεκταθεί, ώστε να καλύψει κενά που χρειάζονται ταλέντο ή για να κάνει πολιτικές, οικονομικές ή κοινωνικές επαφές.
Συστήνουμε το μεγαλύτερο μέρος της ομάδας να συνεχίσει να αποτελείται από καταναλωτές με αναπηρία, ενώ οι επαγγελματίες-μέλη χωρίς αναπηρία να είναι λίγοι. Η συμμετοχή των επαγγελματιών μπορεί να γίνεται μέσα από συμβουλευτικές επιτροπές που δεν θα έχουν άμεσο έλεγχο του προγράμματος. Κι ο λόγος γι’ αυτό είναι για να δώσουμε στους ανθρώπους με αναπηρία, που συχνά αποκλείονται από τα κέντρα αποφάσεων, την ευκαιρία να μην πτοηθούν από την εμπειρία και τη δύναμη των επαγγελματιών χωρίς αναπηρία.

4. ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΚΥΡΙΑΡΧΗΣΕΙ ΠΑΝΩ ΣΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ;

Είναι δύσκολο να αναλύσουμε εδώ το θέμα τού πώς θα αυτοπροσδιοριστείς και θα αυτοπροστατευθείς από κάποιον, ανάπηρο ή όχι, καιροσκόπο, καπηλευτή της αναπηρίας που θα προσκολληθεί στην ομάδα για να κυριαρχήσει σ’ αυτήν και να επωφεληθεί ο ίδιος. Λόγω της περιπλοκότητας κάθε πιθανής περίπτωσης, είναι προτιμότερο να ζητήσεις απευθείας συμβουλή για συγκεκριμένο θέμα. Χρειάζεται, όμως, να έχεις υπόψη σου ότι είναι ένα πιθανό πρόβλημα που θα συναντήσεις.

5. ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΓΝΩΣΕΙΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ Η ΑΡΧΙΚΗ ΟΜΑΔΑ;

Είναι αναγκαίο τα μέλη της αρχικής ομάδας να κατέχουν τους παρακάτω τομείς γνώσεων ή να μπορούν εύκολα να πετύχουν πρόσβαση σε αυτούς:

  • είδη υπηρεσιών απαραίτητων για τους ανθρώπους με αναπηρία μέσα στην τοπική κοινωνία
  • νομικές διαδικασίες συγκρότησης
  • οργάνωση και διατήρηση λογιστικών βιβλίων (απαραίτητα μόνον όταν συγκεντρωθούν χρήματα και γίνουν κάποια έξοδα, προτού προσληφθεί κάποιος λογιστής μαζί με το υπόλοιπο προσωπικό του προγράμματος)
  • διοικητικές αρμοδιότητες και management
  • εξεύρεση χορηγιών και εισροή χρημάτων από τον ιδιωτικό τομέα

Για όλους αυτούς τους τομείς μπορεί να ζητήσει κανείς συμβουλές από ειδικούς.

6. ΕΧΟΥΜΕ ΕΤΟΙΜΗ ΤΗΝ ΑΡΧΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΜΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ. ΠΩΣ ΘΑ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΜΕ;

Για να συγκαλέσουμε την πρώτη συνάντηση, υπάρχουν δύο εκδοχές. Στην πρώτη, μια μικρή ομάδα ξεκινά τις συναντήσεις της σε τακτά διαστήματα και στην πορεία προσθέτει, όταν το κρίνει απαραίτητο, ανθρώπους ειδικευμένους σε συγκεκριμένους τομείς. Στη δεύτερη εκδοχή, γίνονται άτυπες επαφές με ένα μεγάλο αριθμό ατόμων (15-20), καθορίζεται η ημερομηνία συνάντησης και στις επόμενες συναντήσεις προστίθενται ή αφαιρούνται μέλη ανάλογα με τις εκάστοτε ανάγκες.

Κατά τη διεξαγωγή των πρώτων συναντήσεων, πρέπει να επιλεγεί ένας προσωρινός προεδρεύων, για να διευκολυνθεί η συζήτηση. Είναι καλό να γίνονται άτυπες συζητήσεις γύρω από προσχεδιασμένα θέματα, έτσι ώστε τα μέλη να αρχίσουν να γνωρίζονται μεταξύ τους. Μεγάλη προσοχή πρέπει να δίνεται σε κάθε συνάντηση στο να μη μονοπωλούν τη συζήτηση λίγοι άνθρωποι, γιατί η συμμετοχή όλων των μελών είναι σημαντική, ώστε να διατηρηθεί επαρκής στήριξη και εκπροσώπηση.

Σε ένα κέντρο υποστήριξης και εξυπηρέτησης, είναι σημαντικό να δουλεύουν μαζί άνθρωποι με διαφορετικές αναπηρίες, εθνικότητες ή φύλο. Μεγάλη προσοχή πρέπει να δοθεί στην αποφυγή καταπίεσης ή διάκρισης κάποιων «διαφορετικών» της ομάδας, λόγω προκαταλήψεων ή στερεοτύπων.

Όσοι αναλάβουν κάποιες υπεύθυνες θέσεις πρέπει να ανήκουν στην αρχική ομάδα και να επιλεγούν σε μια από τις πρώτες συναντήσεις. Μπορεί να είναι προσωρινοί ή μόνιμοι, ανάλογα με το πόσο καλά γνωρίζονται μεταξύ τους τα μέλη της ομάδας. Οι προσωρινοί υπεύθυνοι μπορούν ή όχι να αναλάβουν τις ίδιες θέσεις στο διοικητικό συμβούλιο του Κέντρου Ανεξάρτητης Διαβίωσης (ΚΑΔ). Οι εκλόγιμες θέσεις είναι του προέδρου, του αντιπροέδρου, του γραμματέα και του ταμία.

Μόλις εκλεγεί το συμβούλιο, πρέπει να ξεκινήσει η διαδικασία του καταστατικού για να υπαχθείτε στις μη-κερδοσκοπικές οργανώσεις. Ελπίζουμε ότι θα έχετε κατασταλλάξει στο σκοπό, τη φιλοσοφία, τις πολιτικές και τις διαδικασίες που θα ακολουθήσετε και ότι θα έχετε τη συναίνεση της πλειoψηφίας. Να έχετε κατά νου ότι χορηγίες δίνονται κυρίως σε μη-κερδοσκοπικές οργανώσεις και σε συγκεκριμένες, προγραμματισμένες ημερομηνίες στη διάρκεια του έτους. Έτσι, μέχρι να είστε τυπικά έτοιμοι για να εισπράξετε χορηγίες, μπορεί να περάσει και ένας χρόνος.

7. ΠΩΣ ΘΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΙ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΕΧΕΙ ΑΝΑΓΚΗ Η ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ;

Οι άνθρωποι με αναπηρία γνωρίζουν ποιες υπηρεσίες λείπουν από την περιοχή τους. Παρόλα αυτά, πρέπει να ξεκινήσει από τις πρώτες κιόλας συναντήσεις μια καταγραφή των αναγκών. Μερικές ομάδες έκριναν ότι η καταγραφή αυτή θα ήταν η κύρια δραστηριότητά τους, πριν από την έναρξη παροχής υπηρεσιών. Η καταγραφή μπορεί να ολοκληρωθεί σε μια ή δύο συναντήσεις ή, ακόμα, σε ένα χρόνο. Μερικές ομάδες εισέπραξαν δωρεές, για να διεξάγουν έρευνα αναγκών. Αυτό τους έδωσε την ευκαιρία να σχεδιάσουν ήρεμα τις υπηρεσίες τους, αφού προσδιόρισαν τις ανάγκες των ανθρώπων με αναπηρία.
Η έρευνα για την εκτίμηση των αναγκών είναι αναπόσπαστο μέρος της εξαγγελίας σας για ενσωμάτωση, της άμεσης προτεραιότητας που δίνετε στις υπηρεσίες και θα αποτελεί τεκμήριο αξιοπιστίας στις αιτήσεις σας για χρηματοδότηση.

Όσο πιο λεπτομερείς είναι οι αιτήσεις σας, τόσο πιο εύκολο θα είναι να ενημερώσετε τους χορηγούς σας γύρω από τα προβλήματα και τις λύσεις τους. Το να γράψουν αναλυτικά οι άνθρωποι με αναπηρία μερικά προβλήματά τους είναι ένας καλός τρόπος να επεξηγηθούν κάποια πολύπλοκα ζητήματα. Προσωπικές επιστολές υποστήριξης επιφανών προσώπων της τοπικής κοινωνίας και άλλων ανθρώπων με αναπηρία βοηθούν στη νομιμοποίηση της δέσμευσής σας και της ικανότητάς σας στα μάτια των υποψηφίων χορηγών. Πολύ χρήσιμες θα είναι επιστολές δημοσίων υπηρεσιών που θα απαντούν αρνητικά σε ερώτημά σας για το αν προσφέρουν τις υπηρεσίες που εσείς ετοιμάζεστε να οργανώσετε.

8. ΕΤΟΙΜΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΟΥΜΕ ΤΟ ΠΩΣ ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΜΑΣ, ΠΟΣΑ ΣΤΕΛΕΧΗ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΛΠ; ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ ΣΥΜΒΟΥΛΙΑ ΕΧΟΥΝ ΑΛΛΑ ΚΕΝΤΡΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΔΙΑΒΙΩΣΗΣ;

Οι άνθρωποι με αναπηρία πρέπει να απαρτίζουν τουλάχιστον το 51% του διοικητικού συμβουλίου. Αυτό πρέπει να ορίζεται στο καταστατικό. Το μέγεθος του διοικητικού συμβουλίου σε άλλα Κέντρα Ανεξάρτητης Διαβίωσης κυμαίνεται από 7-13 άτομα. Είναι ένας επαρκής αριθμός μελών για τις αρμοδιότητες που χρειάζεστε και αρκετά μικρός, ώστε να βγαίνει δουλειά. Όταν θα είστε έτοιμοι να σχηματίσετε το διοικητικό συμβούλιο, μπορείτε να διαλέξετε ανάμεσα σε δύο μοντέλα: με εκλογές από την κοινότητα ή με ανάθεση.

Στις εκλογές συμμετέχουν τα μέλη της οργάνωσης που πληρώνουν συνδρομή. Χρειάζεται να υπάρχουν καθορισμένα κριτήρια, για να εγγραφεί κάποιος μέλος, γιατί ο έλεγχος της οργάνωσης από ανθρώπους με αναπηρία είναι πρωταρχική πολιτική. Τα μέλη, σε μηνιαίες συναντήσεις, προτείνουν στο συμβούλιο αλλαγές που θεωρούν αναγκαίες ή υπηρεσίες που πρέπει να δημιουργηθούν και με ποιά προτεραιότητα.

Στο συμβούλιο με ανάθεση τα μέλη του προτείνουν τον εαυτό τους. Αντικατάσταση γίνεται με υποβολή υποψηφιοτήτων και αποδοχή από την πλειοψηφία του συμβουλίου. Το μέγεθος του συμβουλίου είναι τέτοιο, ώστε να επιτρέπει να μην αντικαθίστανται όλα τα μέλη την ίδια στιγμή. Το μειονέκτημα αυτού του είδους συμβουλίου είναι ότι τα μέλη του μπορεί να απομονωθούν από τους άλλους καταναλωτές με αναπηρία και, κατά συνέπεια, να μην ανταποκρίνονται στις ανάγκες της κοινότητας με αναπηρία. Περισσότερα από ένα τέτοιου είδους συμβούλια ανέτρεψαν τα Κέντρα Ανεξάρτητης Διαβίωσης, γιατί δεν απευθύνονταν άμεσα στην κοινότητα κι έτσι έπαιρναν καταστροφικές αποφάσεις που οι άνθρωποι με αναπηρία και το προσωπικό των κέντρων δεν μπορούσαν να σταματήσουν.

9. ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΟΝΟΜΑΣΟΥΜΕ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΑΣ;

Το όνομα της Οργάνωσής σας και του Κέντρου σας είναι προϋπόθεση για την αναγνώρισή τους. Είναι μια πολύ ευχάριστη δουλειά, η έναρξη της δημιουργίας του Κέντρου γίνεται χειροπιαστή και οι άνθρωποι το βρίσκουν συναρπαστικό. Συστήνουμε να βρείτε ένα πρωτότυπο όνομα που να μη δημιουργεί σύγχυση στους υποψήφιους χορηγούς θυμίζοντάς τους κάτι άλλο.
Το όνομα του Κέντρου σας είναι αυτό που θα μπαίνει μπροστά και θα συγκεντρώνει όλους τους υποστηρικτές σας με αναπηρία. Με το όνομά σας όλες οι καταπνιγμένες τους επιθυμίες για ανεξαρτησία θα πραγματοποιηθούν. Προσπαθήστε να έχετε τη σύμφωνη γνώμη όλων στην επιλογή του ονόματος, αλλά, αν δεν είναι οι πάντες σύμφωνοι, μην καθυστερήσετε υπερβολικά την επιλογή.

10. Η ΑΡΧΙΚΗ ΜΑΣ ΟΜΑΔΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙΤΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΑΠΟ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΕ ΚΙΝΗΤΙΚΕΣ ΑΝΑΠΗΡΙΕΣ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΟΥΜΕ ΜΟΝΟ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΕ ΚΙΝΗΤΙΚΕΣ ΑΝΑΠΗΡΙΕΣ;

Συστήνουμε ιδιαίτερα να μην εξυπηρετείτε μόνο μία αναπηρία και να μην περιορίσετε τις υπηρεσίες σας σε όσες χρησιμοποιούνται μόνο από μια ομάδα ανθρώπων με αναπηρία. Αυτό θα περιορίσει την αποτελεσματικότητά σας και την ταυτότητά σας μέσα στην κοινότητα. Το Κέντρο Ανεξάρτητης Διαβίωσης στοχεύει στην εξυπηρέτηση όλων των ανθρώπων με αναπηρία, γιατί οι υπηρεσίες και οι ανάγκες είναι περίπου κοινές και γιατί έτσι θα οδηγηθείτε σε ενδυνάμωση των πολιτικών δεσμών ανάμεσα στις ομάδες ανθρώπων με αναπηρία. Ένα ΚΑΔ, όπου όλες οι αναπηρίες συνεργάζονται η μία για τα συμφέροντα της άλλης, είναι πιο ικανή να γκρεμίσει τα εμπόδια για την πλήρη ανεξαρτησία.

Να θυμάστε ότι οι διακρίσεις και τα εμπόδια απέναντι σε ενός είδους αναπηρία δεν θα ξεπεραστούν, αν δεν ξεπεραστεί η διάκριση απέναντι σε όλες τις αναπηρίες. Πρέπει να μαθαίνουμε ο ένας από τα προβλήματα του άλλου. Αν θέλουμε να δώσουμε τέλος στην άγνοια και την προκατάληψη για την αναπηρία, πρέπει πρώτα εμείς οι ίδιοι να τη σταματήσουμε.

11. ΕΝΑ ΚΑΔ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ ΜΟΝΟ ΕΝΗΛΙΚΟΥΣ; ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΩΦΕΛΗΘΟΥΝ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΕΦΗΒΟΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΜΑΣ; ΚΑΙ ΟΙ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟΙ;

Η αναπηρία είναι κομμάτι της γήρανσης. Πολλές από τις υπηρεσίες σας θα ενδιαφέρουν ηλικιωμένους πολίτες. Φροντίστε να συνεργαστείτε με ομάδες φροντίδας ηλικιωμένων. Η πολιτική τής εξυπηρέτησης όσων είναι άνω των 18 χρόνων δεν σχεδιάστηκε για να αποκλείσει εντελώς όσους είναι 17 χρόνων ή και νεότεροι. Συχνά υπάρχουν σε πολλούς δήμους υπηρεσίες που απευθύνονται σε παιδιά με αναπηρία. Τα ΚΑΔ ιδρύονται, γιατί δεν υπάρχουν υπηρεσίες για ενηλίκους. Σας συστήνουμε να εξυπηρετείτε κυρίως ανθρώπους άνω των 18 ετών και, όταν θα αποκτήσετε τα μέσα, ψάξτε για τρόπους που θα βοηθήσουν στα προβλήματα των παιδιών και εφήβων με αναπηρία.

12. ΠΟΣΟΥΣ ΕΞΥΠΗΡΕΤΟΥΜΕΝΟΥΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΕΝΑ ΚΑΔ ΚΑΙ ΣΕ ΠΟΣΟ ΜΕΓΑΛΟ ΧΩΡΟ;

Δεν πρέπει να είστε υπερβολικά φιλόδοξοι για τη γεωγραφική περιοχή που θα εξυπηρετήσετε. Αν οι υπηρεσίες σας διαχυθούν, δεν θα μπορέσετε να εξυπηρετήσετε κανέναν ικανοποιητικά. Οι αγροτικές περιοχές αποτελούν εξαίρεση. 10-20 τετραγωνικά μίλια σε κάποιο προάστιο είναι ρεαλιστικό με 5-10 άτομα full-time προσωπικό, που είναι και ο μέσος όρος για να ξεκινήσει ένα ΚΑΔ. Φυσικά, αν το πρόγραμμά σας είναι το μοναδικό σε μια μεγάλη πόλη ή ακόμα στη χώρα, τότε πρέπει να κάνετε το καλύτερο που μπορείτε. Μην υπερβάλλετε και μην υπερεκτιμήσετε τους εαυτούς σας ότι μπορείτε να εξυπηρετήσετε όλο τον πληθυσμό μιας μεγάλης πόλης.

Το Κέντρο σας πιθανόν να είναι το πρώτο και οι άνθρωποι με αναπηρία θα πρέπει να ενημερωθούν για την ύπαρξή του από στόμα σε στόμα. Διάφορα προγράμματα με προσωπικό 10 ατόμων εξυπηρετούν 100-150 ανθρώπους με αναπηρία μέσα στους 3 πρώτους μήνες από την έναρξη της λειτουργίας τους. Ο αριθμός των νέων πελατών κάθε μήνα θα είναι κυμαινόμενος, όπως και ο αριθμός των υπηρεσιών ανά άτομο σε οποιαδήποτε συγκεκριμένη στιγμή.

Ύστερα από την αρχική περίοδο, 3 μήνες ή 1 χρόνο μετά, ο αριθμός των εξυπηρετούμενων και οι υπηρεσίες θα αυξηθούν, μέχρι εκεί που αντέχουν τα έσοδά σας.

13. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΗΤΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ; ΚΑΙ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΚΟΠΗ ΠΑΡΟΧΗΣ;

Παλιά, τα κριτήρια καταλληλότητας είχαν χρησιμοποιηθεί, για να περιοριστεί η παροχή υπηρεσιών και να αποκλειστούν κάποιοι άνθρωποι από τις υπηρεσίες. Το ΚΑΔ προσπαθεί να αποσαφηνίσει τις ανάγκες των ανθρώπων με αναπηρία μέσα από ένα μείγμα ευαισθησίας και συμβουλευτικής. Κέρδος είναι η αναγνώριση των αναγκών κι όχι ο αποκλεισμός των ακατάλληλων από τις υπηρεσίες.

Τα κριτήρια καταλληλότητας/τερματισμού υποδηλώνουν και τη στιγμή που οι υπηρεσίες δεν είναι πλέον απαραίτητες, δηλαδή την ολοκλήρωση της αποκατάστασης. Εμείς βλέπουμε την ανεξαρτησία ως μια διαρκή ανάγκη. Μερικές φορές δεν υπάρχει ανάγκη, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα υπάρξει ποτέ. Η καταλληλότητα μπορεί να οριστεί στη βάση του «ο οποιοσδήποτε που ζητά υπηρεσίες, μια και οι υπηρεσίες μας ενδιαφέρουν μόνον όσους έχουν αναπηρία».

Στην πραγματικότητα, κάποιες υπηρεσίες, όπως του προσωπικού βοηθού, μπορούν να είναι αποτελεσματικές μόνο μέσα σε περιορισμένα γεωγραφικά όρια. Δεν γίνεται να ανταποκριθείτε σε αιτήσεις για τέτοιου είδους υπηρεσίες εκτός γεωγραφικών ορίων. Όμως, το ότι δεν μπορείτε να προσφέρετε σε κάποιους ανθρώπους τη συγκεκριμένη υπηρεσία, δεν τους κάνει και ακατάλληλους για άλλες υπηρεσίες. Αν οι άνθρωποι μπορούν να έρθουν στο ΚΑΔ ή να τηλεφωνήσουν σε αυτό (για διάφορες υπηρεσίες), μπορούν και να εξυπηρετηθούν. Αν πρέπει να πάμε εμείς στο σπίτι τους, αλλά μένουν μακριά από τα γεωγραφικά μας όρια, τότε δεν μπορούμε να τους εξυπηρετήσουμε, αλλά παραμένουν κατάλληλοι για να δεχθούν υπηρεσίες.

14. ΠΩΣ ΘΑ ΕΝΤΑΧΘΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΜΗ-ΚΕΡΔΟΣΚΟΠΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ;

Το διοικητικό συμβούλιο έχει επιλεχθεί, οι υπεύθυνοι έχουν εκλεγεί και το όνομα της οργάνωσης έχει συμφωνηθεί. Ξεκινάτε τη διαδικασία ένταξης, αν δεν την έχετε ήδη ξεκινήσει. Ένας δικηγόρος, γνώστης του θέματος, είναι απολύτως απαραίτητος. Συνήθως κάποιος από την ομάδα γνωρίζει έναν καλό δικηγόρο, πρόθυμο να προσφέρει δωρεάν τις υπηρεσίες του, ο οποίος θα γνωρίζει και τον τρόπο, για να ελαχιστοποιηθούν τα διαδικαστικά έξοδα. Αν δεν έχετε γνωστό δικηγόρο, αναζητήστε κάποιον από τις υπηρεσίες του Δικηγορικού Συλλόγου, εάν υπάρχουν στο δήμο σας.

15. ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΛΑ ΛΕΦΤΑ ΑΚΟΜΑ, ΑΛΛΑ ΕΧΟΥΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΧΡΗΜΑΤΑ Ή ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΜΕ ΤΩΡΑ;

Το να ξεκινήσει κανείς να προσφέρει υπηρεσίες προτού να έχει εξασφαλίσει αρκετά χρήματα ή το να περιμένει μέχρι να αποκτήσει τα χρήματα για να ξεκινήσει ένα πλήρως εξοπλισμένο και περιεκτικό πρόγραμμα, είναι ένα δίλημμα. Αν η επιθυμία σας είναι να περιμένετε, πρέπει να δώσετε άμεση προτεραιότητα στην εξεύρεση χορηγών που θα στηρίξουν τις προσπάθειές σας. Επίσης, αναζητήστε άμεσα βοήθεια από ειδικούς σε fund-raising. Μερικά ΚΑΔ άνοιξαν με επιτυχία και άρχισαν να προσφέρουν υπηρεσίες, προτού εξασφαλίσουν χρηματοδότηση. Αν δοκιμάσετε να ξεκινήσετε έτσι, η τοπική κοινωνία είναι συνήθως η πιο άμεση πηγή χρηματοδότησης. Ατομικές δωρεές, πολιτικές ομάδες, εκκλησίες και διάφορες εκδηλώσεις μπορούν να σας καλύψουν τα βασικά λειτουργικά έξοδα. Δωρεάν κτίριο, χώρος γραφείων, επίπλωση και εξοπλισμός μπορούν να αποκτηθούν από κρατικές πηγές. Το προσωπικό στην αρχή μπορεί να είναι και μισθωτό και σε εθελοντική βάση. Όσο αυξάνονται τα χρήματά σας, θα κάνετε κι άλλες προσλήψεις. Υπάρχουν πολλά πλεονεκτήματα σε αυτή τη μέθοδο:

  • Οι υπηρεσίες είναι άμεσα διαθέσιμες στους ανθρώπους με αναπηρία, παρόλο που μπορεί να είναι περιορισμένες.
  • Γίνεστε ορατοί στην τοπική κοινωνία κι έτσι κερδίζετε υποστήριξη και χρήματα.
  • Έχετε μεγαλύτερες πιθανότητες να δημιουργήσετε το ΚΑΔ που θέλετε, χωρίς να σας περιορίσουν τα χρήματα.
  • Έχετε την ευκαιρία να αναπτύξετε και να δοκιμάσετε τους μηχανισμούς παροχής υπηρεσιών, χωρίς χρονοδιαγράμματα από χρηματοδότες ή άχρηστη τεκμηρίωση.
  • Έχετε την ευκαιρία να αποκτήσετε εμπειρία στη διοίκηση κάτω από λιγότερη πίεση.
  • Έχετε την ευκαιρία να υποστηρίξετε τη δέσμευσή σας που βασίζεται στις αρχές της ανεξαρτησίας και της ενσωμάτωσης.
16. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΜΙΑ ΠΗΓΗ Ή ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΜΙΚΡΟΤΕΡΑ ΠΟΣΑ ΑΠΟ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΠΗΓΕΣ;

Τα περισσότερα, αν όχι όλα τα ΚΑΔ, ψάχνουν για περισσότερες από μία πηγές για να ενισχύσουν οικονομικά τις υπηρεσίες τους. Από την εμπειρία τους γνωρίζουν ότι οι πηγές χρηματοδότησης προτιμούν να μοιράζονται με άλλους την ευθύνη ενός ΚΑΔ. Το να συγκεντρώσετε οικονομική βοήθεια από περισσότερους δείχνει την ικανότητά σας να ενδυναμώσετε τη βάση χρηματοδότησής σας. Αν έχετε διάφορες πηγές οικονομικής βοήθειας, δεν θα κινδυνεύετε να σταματήσετε να παρέχετε κάποια υπηρεσία, αν διακοπεί η χρηματοδότησή της.

18. ΠΟΣΟ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΛΟΓΙΣΤΗΣ;

Ένας λογιστής είναι απαραίτητος για την οικονομική διαφάνεια. Πολλά ΚΑΔ έδωσαν μικρή σημασία στο να έχουν λογιστή όταν ξεκίνησαν. Άλλα δοκίμασαν με ερασιτέχνες εθελοντές ή άλλα στηρίχτηκαν σε κάποιο μέλος της ομάδας που ισχυρίστηκε ότι γνώριζε λογιστικά. Αυτές οι μέθοδοι αποδείχτηκαν ολέθριες. Συστήνουμε ανεπιφύλακτα να έχετε έμπειρο λογιστή ή να συνεργαστείτε με λογιστικό γραφείο, μόλις εισπράξετε οποιαδήποτε σημαντική οικονομική βοήθεια. 6 μήνες μέχρι και ένα χρόνο μετά την έναρξη της παροχής υπηρεσιών, η χρηματοδότηση γίνεται περίπλοκη, με διαφορετικές τιμολογήσεις και αποδείξεις δαπανών, που μόνον ένας έμπειρος λογιστής είναι ικανός να κρατήσει σωστά τα λογιστικά βιβλία σας. Άμεση πρόσβαση στα οικονομικά αρχεία σας και εμπιστοσύνη στην ακρίβεια των λογαριασμών σας βοηθούν στη μακρόχρονη διατήρηση καλών σχέσεων με τους χορηγούς και τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου.

19. ΠΟΣΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΕΝΑ ΚΑΔ ΣΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΤΟΥ;

Ένα λειτουργικό ΚΑΔ έχει μίνιμουμ 5 τομείς υπηρεσιών: προσωπικός βοηθός, οικιακός βοηθός, συμβουλευτική, συμβουλευτική για οικονομικά θέματα και ενημέρωση. Αυτοί οι τομείς είναι οι βασικοί για ένα ΚΑΔ. Είναι οι τομείς καθημερινής επιβίωσης, απαραίτητοι για να ζήσει ανεξάρτητα στην κοινωνία η πλειοψηφία των ανθρώπων με αναπηρία.Το ΚΑΔ πρέπει, επίσης, να δώσει προτεραιότητα στην επισκευή αναπηρικών καθισμάτων και στη μεταφορά ανθρώπων με αναπηρία. Γρήγορα, την πρώτη κιόλας μέρα, πρέπει να δημιουργηθεί έμπιστο συνεργείο για επισκευές αναπηρικών καθισμάτων, απαραίτητο για την ανεξάρτητη διαβίωση. Το συνεργείο μπορεί να σας δώσει την πρώτη ευκαιρία να αναπτύξετε μια επιχείρηση που θα σας δώσει κέρδη. Επιπλέον, το ΚΑΔ μπορεί να χρησιμοποιήσει το συνεργείο, για να εκπαιδεύσει ανθρώπους με αναπηρία να κάνουν αυτή τη δουλειά. Η μεταφορά μπορεί επίσης να αποφέρει έσοδα στο ΚΑΔ. Πρέπει, όμως, να είστε προσεκτικοί και να μην επιτρέψετε η μεταφορά των ανθρώπων με σοβαρές αναπηρίες από το ΚΑΔ να αποτελέσει το άλλοθι για τη διατήρηση απροσπέλαστων μέσων μαζικής μεταφοράς στο δήμο σας. Οι υπηρεσίες του ΚΑΔ δεν πρέπει να ενισχύουν τον κοινωνικό αποκλεισμό.

20. ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥΣ;

Αν η πλειοψηφία του προσωπικού σας είναι εθελοντές, η δέσμευση και ο προγραμματισμός είναι πολύ σημαντικά ζητήματα. Η συνοχή των υπηρεσιών που αφορούν τους βοηθούς, τη συμβουλευτική και τα οικονομικά είναι απαραίτητη για να είναι αξιόπιστες. Η αξιοπιστία τους θα κριθεί από τους ανθρώπους με αναπηρία. Αν χρησιμοποιήσετε εθελοντές σε αυτές τις υπηρεσίες, αναζητήστε ανθρώπους που θα δεσμευτούν και θα έχουν χρόνο να διαθέσουν. Προσπαθήστε ώστε η δέσμευσή τους να έχει διάρκεια. Λίγες εβδομάδες ή ένας-δυο μήνες προσφοράς αρκούν μόνο για την εκπαίδευση των εθελοντών. Οι εθελοντές μπορεί να αποτελούν ένα καλό συμπλήρωμα του μόνιμου προσωπικού σας. Μερικοί μόνιμοι, full-time υπάλληλοι ευνοούν τη σταθερότητα και τη συνοχή στην προσφορά υπηρεσιών, ενώ οι εθελοντές θα δοκιμάζονται σε ποια θέση είναι καλύτεροι.

Οι σύμβουλοι είναι απαραίτητο να έχουν εμπειρία και γνώση, απαραίτητα σε μια κρίσιμη στιγμή. Οι προϋπολογισμοί πρέπει να περιλαμβάνουν τους συμβούλους. Όταν χρησιμοποιείτε ή επιλέγετε συμβούλους βεβαιωθείτε ότι κι οι δυο πλευρές συμφωνείτε στους στόχους και καταλαβαίνετε τους όρους της συμφωνίας. Οι σύμβουλοι πρέπει να έχουν γνώση πάνω στην αναπηρία, ώστε να μη χρειαστεί να ξοδέψετε χρόνο και χρήμα για την εκπαίδευσή τους. Οι σύμβουλοι είναι συχνά χρήσιμοι στο να εκπαιδεύουν, να διευκολύνουν καταστάσεις και να παρέχουν κλινική επίβλεψη.

21. ΝΑ ΠΡΟΣΛΑΒΟΥΜΕ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ Ή ΙΚΑΝΟΥΣ ΣΩΜΑΤΙΚΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΕΛΕΧΩΣΟΥΜΕ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΑΣ;

Όλα τα υπάρχοντα ΚΑΔ έχουν στο προσωπικό τους και ανθρώπους με αναπηρία και ικανούς σωματικά. Μια θέση εργασίας στο ΚΑΔ μπορεί να είναι αυτό που περίμεναν πολλοί άνθρωποι με αναπηρία. Η συνεργασία ανθρώπων με αναπηρία με ικανούς σωματικά αντιπροσωπεύει το ιδανικό εργασιακό περιβάλλον. Είναι ακριβώς αυτό το εργασιακό περιβάλλον που η κοινωνία πρέπει να δει στην πράξη.

Είναι σημαντικό ο διευθυντής να είναι άνθρωπος με αναπηρία και, όταν το ΚΑΔ γίνει μεγαλύτερο, οι περισσότεροι άνθρωποι στη διοίκηση και τη διαχείριση να έχουν αναπηρία. Με το να προσλαμβάνετε ανθρώπους με αναπηρία για το προσωπικό σας δηλώνετε στην κοινωνία τις αρχές σας και το κέντρο σας γίνεται παράδειγμα για το τι μπορούν να καταφέρουν οι εργαζόμενοι με αναπηρία. Ο διευθυντής του προγράμματος γίνεται συνήθως ο εκπρόσωπος των αναπήρων της τοπικής κοινωνίας. Συχνά, θα πρέπει να ζητήσει χρήματα για το Κέντρο, να υποστηρίξει την ενσωμάτωση των ανθρώπων με αναπηρία και να αναπτύξει υπηρεσίες στο Κέντρο και στο δήμο που θα εξυπηρετούν τις ανάγκες των ανθρώπων με αναπηρία. Ένας διευθυντής με αναπηρία δηλώνει στην κοινωνία ότι οι άνθρωποι με αναπηρία είναι ικανοί να παίρνουν αποφάσεις, να διαχειρίζονται μεγάλα χρηματικά ποσά και να είναι ανεξάρτητοι, όταν τους εξασφαλίζονται τα απαραίτητα. Ένας ικανός σωματικά διευθυντής θα διαιωνίσει τους παραδοσιακούς μύθους και τις αντιλήψεις ότι οι ανάπηροι χρειάζονται φροντίδα από επαγγελματίες.

Προσωπικό μπορείτε να βρείτε ανάμεσα στους ανθρώπους με αναπηρία της περιοχής σας. Έχει αποδειχθεί ότι το να έχει κανείς κάποια αναπηρία τον βοηθά να εκπαιδεύσει άλλους με δεξιότητες και γνώσεις απαραίτητες για την παροχή υπηρεσιών. Μπορεί να χρειαστούν εκπαίδευση και κάποιοι άνθρωποι με αναπηρία, αλλά αυτό θα τους διευκολύνει μόνο στη δυνατότητα πρόσληψής τους. Εκτός από την εκπαίδευση, η επίβλεψη είναι απαραίτητη στον οικονομικό και το συμβουλευτικό τομέα. Πρέπει η πλειοψηφία του προσωπικού να είναι άνθρωποι με αναπηρία.

22. ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΑΔ;

Για την επιλογή της τοποθεσίας υπάρχουν τα παρακάτω κριτήρια:
α) Κόστος. Μπορείτε να το πληρώσετε; Η καλύτερη τοποθεσία είναι αυτή που ένας φιλικός υποστηρικτής θα προσφέρει δωρεάν ή με πολύ χαμηλό ενοίκιο. Αν πρέπει να νοικιάσετε το χώρο, μην υπερεκτιμήσετε τα οικονομικά σας. Ένα μικρό ισόγειο κατάστημα, σε μια λαϊκή συνοικία, θα σας επιτρέψει να διαθέσετε περισσότερα χρήματα για το προσωπικό και τις υπηρεσίες.
β) Προσβασιμότητα. Όλα τα φυσικά εμπόδια πρέπει να εξαλειφθούν μέσα και έξω. Δεν μπορείτε να προσλάβετε ανθρώπους με αναπηρία, αν ο χώρος γραφείου έχει σκαλιά ή αν η τουαλέτα έχει στενή είσοδο. Ένα δωρεάν κτίριο είναι άχρηστο, αν δεν μπορείτε να το κάνετε προσπελάσιμο με λογικό κόστος. Πρέπει να υπάρχει χώρος στάθμευσης σε κοντινή απόσταση, χωρίς εμπόδια μέχρι την είσοδο του Κέντρου. Μη διστάσετε να ρωτήσετε τον ιδιοκτήτη του χώρου αν τα εμπόδια μπορούν να απομακρυνθούν. Η πρόσβαση είναι σημαντική και για τους κωφούς. Πρέπει να έχετε υλικοτεχνική υποδομή για κωφούς και να ενθαρρύνετε το προσωπικό σας να μάθει νοηματική.
γ) Κεντρική τοποθεσία. Επιλέξτε το εμπορικό κέντρο της περιοχής. Οι άνθρωποι που θα έρθουν στο ΚΑΔ θα έχουν, έτσι, τη δυνατότητα να κάνουν στη συνέχεια και τις καθημερινές τους δουλειές, μια και η μετακίνησή τους είναι συνήθως πολύ δύσκολη. Το ΚΑΔ να βρίσκεται κοντά σε λεωφορειακή γραμμή ή μετρό, αν είναι προσβάσιμα.
δ) Εύκολο να το βρεις. Ακόμα και αν ο χώρος σάς δωρηθεί, πρέπει να σκεφθείτε το αν θα τον δεχθείτε. Αν βρίσκεται στον 4ο όροφο, σε ένα μεγάλο διάδρομο, η τελευταία πόρτα αριστερά, δεν πρέπει να περιμένετε και μεγάλη αναγνωρισιμότητα από την τοπική κοινωνία. Πολλά Κέντρα έχουν επιλέξει να είναι τα γραφεία τους σε ισόγειους χώρους που προορίζονταν για καταστήματα ή να έχουν παράθυρο στην είσοδο του κτιρίου, ώστε να διαφημίζουν το Κέντρο και τις υπηρεσίες του. Πολλοί έχουν ακουστεί να λένε: «Περνούσα απ’ έξω και είδα το Κέντρο σας κι αναρωτιέμαι μήπως μπορείτε να με βοηθήσετε».

23. ΖΟΥΜΕ ΣΕ ΜΙΑ ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΟΠΟΥ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ ΒΑΡΙΕΣ ΑΝΑΠΗΡΙΕΣ ΖΟΥΝ ΜΑΚΡΥΑ Ο ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ. ΕΧΟΥΜΕ ΕΛΑΧΙΣΤΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΛΙΓΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΦΤΙΑΞΟΥΜΕ ΕΝΑ ΚΑΔ. ΜΠΟΡΕΙ ΕΝΑ ΚΑΔ ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΕΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΟΥΜΕ ΧΡΗΜΑΤΑ;

Πιστεύουμε ότι τα ΚΑΔ μπορεί να είναι επιτυχημένα στις αγροτικές περιοχές. Προς το παρόν υπάρχουν μόνο λίγα σε τέτοιες περιοχές. Μερικά παραδείγματα μηχανισμών αποστολής υπηρεσιών που έχουν δοκιμαστεί: Ένα ΚΑΔ χρησιμοποίησε ως συμβούλους ανθρώπους με αναπηρία, για να επισκέπτονται ανθρώπους σε απομακρυσμένες περιοχές. Είχαν στη διάθεσή τους στο Κέντρο μια ογκώδη βιβλιογραφία, για να αναζητούν πληροφορίες, αν κάποια περίπτωση ήταν έξω από το πεδίο γνώσης τους. Είχαν, επίσης, τη δυνατότητα να επικοινωνήσουν με κάποιον ειδικό, αν ήταν ανάγκη. Ένα άλλο ΚΑΔ χρησιμοποίησε ομάδες 3 ανθρώπων, ένα συντονιστή, έναν για ενημέρωση και έναν εκπαιδευτή για ανεξάρτητη διαβίωση. Αυτές οι ομάδες ήταν διεσπαρμένες σε διάφορα μέρη της γεωγραφικής περιοχής που εξυπηρετούσε το ΚΑΔ. Στο Κέντρο υπήρχε επιπλέον προσωπικό, για να διαχειρίζεται ειδικές περιπτώσεις. Το πρώτο πρόγραμμα που περιέγραψα συντηρούνταν από μικρές δωρεές και συνεισφορές από την τοπική κοινωνία. Το δεύτερο ξεκίνησε με μεγάλη κρατική βοήθεια. Η αποστολή υπηρεσιών, η χρηματοδότηση, η εμβέλεια και τα άλλα συστατικά ενός ΚΑΔ χρειάζεται κάθε φορά να τροποποιούνται ανάλογα.

24. ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΜΑΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΝ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ. ΑΠΟ ΠΟΥ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΜΕ;

Αφού ξεκινήσετε την παροχή υπηρεσιών, θα αρχίσετε να προσδιορίζετε τα ζητήματα προτεραιότητας της κοινότητάς σας, μέσα από τις υπηρεσίες που θα παρέχετε. Αν πρόκειται για διακρίσεις στην εργασία, αδυναμία επιβολής του νόμου ή έλλειψη προσπελάσιμων μέσων μεταφοράς, τεκμηριώστε καλά το πρόβλημα και/ή την παρανομία και αναζητήστε τη λύση προσφεύγοντας στις ανώτατες διοικήσεις. Αν σας αρνηθούν, τότε μόνο να προσφύγετε νομικά. Αναπτύξτε τις προτεραιότητες μέσα από τη συμμετοχή στην κοινότητα, αλλά, αν σας δοθεί μια καταπληκτική ευκαιρία να κερδίσετε υποστήριξη για ένα ζήτημα, να είστε ευέλικτοι και να τη δεχθείτε πρόθυμα.

25. ΠΩΣ ΘΑ ΙΣΟΡΡΟΠΗΣΟΥΜΕ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ;

Οι διαχειριστές του προγράμματός σας και, τελικά, η κοινότητα των ανθρώπων με αναπηρία θα υποδείξουν πόσο χρόνο χρειάζεται η υποστήριξη. Οι υπηρεσίες που βοηθούν στην ανεξαρτητοποίηση των ανθρώπων με αναπηρία τούς δίνουν την ευκαιρία να υποστηρίξουν οι ίδιοι τα θέματά τους. Σκοπός της υποστήριξης είναι να γίνουν οι άνθρωποι πιο ανεξάρτητοι και να ενσωματωθούν στην κοινωνία, έχοντας ίσες ευκαιρίες με τους ικανούς σωματικά. Είναι ένα είδος έμμεσης υπηρεσίας ζωτικής ανάγκης. Αν κάνετε λίγη ή καθόλου υποστήριξη, θα χάσετε την ευκαιρία να προσφέρετε αυτή την τόσο αναγκαία υπηρεσία στο σύνολο των ανθρώπων με αναπηρία.

Η αλλαγή της κοινωνίας είναι απαραίτητη για να γίνουν κάποτε οι άνθρωποι με αναπηρία αληθινά ανεξάρτητοι. Αν κάποτε κλείσει το ΚΑΔ, η κοινωνία πρέπει να είναι ένα καλύτερο μέρος για τους ανθρώπους με αναπηρία, από αυτό που ήταν πριν εσείς ξεκινήσετε. Το να παραμείνουν σε ένα καταπιεστικό περιβάλλον δεν είναι ο στόχος του ΚΑΔ. Η ενημέρωση των ανθρώπων με αναπηρία γύρω από τα δικαιώματά τους θα οδηγήσει στο να τους οργανώσει να τα υπερασπίζονται.

26. ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΜΑΣ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΠΟΥ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΕ ΕΘΝΙΚΕΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΕΣ ΕΙΤΕ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΘΟΥΝ ΕΙΤΕ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΧΑΜΗΛΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ. ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟ ΔΙΟΡΘΩΣΟΥΜΕ ΑΥΤΟ;

Όσο οι υπηρεσίες για τους ανθρώπους με αναπηρία της περιοχής σας θα αναπτύσσονται και θα επεκτείνονται, θα επωφελούνται και οι μειονότητες από τις βελτιώσεις. Αυτή τη στιγμή, πολλοί αλλοδαποί έχουν σταματήσει να προσπαθούν να ζητούν υπηρεσίες ή έχουν άγνοια των υπηρεσιών που είναι διαθέσιμες, λόγω της διάκρισης που υφίστανται. Πρέπει να προσληφθεί για τις υπηρεσίες προσωπικό ευαισθητοποιημένο στις δυσκολίες του να είναι κανείς ανάπηρος και να ανήκει σε εθνική μειονότητα. Στην επιλογή προσωπικού πρέπει να προηγούνται οι άνθρωποι με αναπηρία που ανήκουν σε μειονότητα.
Ένας από τους λόγους πρόσληψης προσωπικού με αναπηρία σε ένα ΚΑΔ είναι το να υπάρχει ομότιμη σχέση ανάμεσα στους εργαζόμενους και τους πελάτες, αντί για πατερναλιστική. Η ίδια λογική ισχύει και για τις εθνικές μειονότητες. Για να εξυπηρετήσετε ισπανόφωνους πελάτες, πρέπει να έχετε προσωπικό που να μιλάει Ισπανικά. Αν δεν έχετε, θα εξυπηρετήσετε μόνο ελάχιστους. Έτσι, για να φτάσουν οι υπηρεσίες σας σε όλες τις μειονότητες, πρέπει το προσωπικό σας να είναι γνώστης των ιδιαιτεροτήτων και των προβλημάτων της κάθε μίας.

Εκτεταμένη προβολή και πληροφόρηση γύρω από το ΚΑΔ είναι αναγκαία, για να ξεπεραστούν η έλλειψη ενημέρωσης ή η καχυποψία που πηγάζει από τον κοινωνικό αποκλεισμό. Οι εκκλησίες, οι οργανώσεις των μειονοτήτων και οι επικεφαλής της τοπικής κοινότητας είναι καλοί σύμμαχοι και μπορούν να σας βοηθήσουν. Αν υπάρχουν ραδιοφωνικοί σταθμοί ή τηλεοπτικά κανάλια που απευθύνονται σε μειονότητες, θα είναι μια καλή βοήθεια. Αυτό, όμως, που δηλώνει ξεκάθαρα την επιθυμία σας να εξυπηρετήσετε τις μειονότητες είναι η πρόσληψη στο ΚΑΔ ανθρώπων με αναπηρία που ανήκουν σε αυτές.

27. ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΜΑΣ, ΤΗΝ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΗ ΧΟΡΗΓΙΩΝ ΚΑΙ ΔΩΡΕΩΝ, ΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΚΛΠ;

Δεν είναι απαραίτητο να επανεφεύρετε τον τροχό, όταν ετοιμάζετε ένα ΚΑΔ. Δεν χρειάζεται να έχετε εμπειρία σε όλα τα ζητήματα και να διαθέτετε πείρα. Σας αρκούν τα δικά σας ιδιαίτερα προβλήματα. Όλα τα ΚΑΔ έχουν δεχθεί κάποια στιγμή βοήθεια από ειδικούς και μερικά εξακολουθούν μέχρι σήμερα να δέχονται.

Του Bruce Curtis

Απόδοση στα ελληνικά: Μαίρη Ζέη

Disabled.gr 11/9/2010